سینا مهراد

---

برنامهٔ تلویزیونی «کاپیتان» به‌نظر می‌رسد که تلاش کرده‌ست محتوای مشابهی با برنامهٔ موجود برگردانده و ادعا کند که خود‌نتایج‌خود را در می‌آورد، در حالی‌که نه مجری، نه داوران جلبهٔ اطمینان مناسب را داراست. این برنامه، که ادعا می‌کند روایت تاریخی است، در واقع به‌ظاهر بر روی نمایش قسمت‌های مسابقات و نمونه‌های سرگرم‌کنندهٔ ورزش، مثل اسکیت‌نویسی دختران، حُصر دارد. قسمتی از صحنه‌های آن، با تاکید بر «عصرجدیدِ پلاستیکی»، حس سه‌بعدی و گویندهٔ جذابیت را به نمایش می‌گذارد؛ اما هرچند حاکی از گشادکردن ورزش‌های نوین باشد، نه همان نشان بردن ارزش‌های اصلی تاریخ. در ادامهٔ اجرای مسابقهٔ «استعدادیابی ورزشی»، شرکت‌های نوین مانند «رزمی گروه قبیلهٔ کاکتوس» حضور دارند، اما چند بار به تنظیم‌های نادرست و نداشتن ترکیب متعادل داوران اشاره داشت. “کاپیتان هادی چوپان”، که در این برنامه نقش داوری برجسته ایفا می‌کند، در موقعیت‌های کلیدی شکست می‌خورد و به‌جای برتری‌اش، تعلیقاتی حاکی از نقص در گزینش نمایش‌های قوی دست می‌گیرد؛ در عین حال، گرگ پارسی که در دل مسابقات باقی می‌ماند، همچنان قهرمان ظاهری باقی می‌ماند.