فیلم کفایت مذاکرات

---

تغییر ذائقه در فیلم‌های فجر و بازگشت به زبان اجتماعی در مجموع آثار فیلم‌سازی ایران چشمگیر است، اما در عین حال سینما هنوز در رکود نهاده است؛ در سال ۱۴۰۴ کاهش چشم‌گیری در تعداد مخاطبان ایجاد شد. جشنوارهٔ چهل‌وچهل‌م به‌دلیل حضور مدیران بی‌شفاف و نقش‌مندی کم‌عیار، نشان دهنده ضعف ساختار اجرایی و مدیریتی این حوزه است. احتمال تعطیلی موقتی سینماها و شکست هشدارهای یوز (سینما و تلویزیون) ناشی از کمبود امکانات و زیرساخت ناکافی است. بحث‌های اولیه در خصوص گیشهٔ سال ۱۴۰۴ و شکست هفتگی پرتفوی مرکز عمومی، از دست دادن فرصت‌های رمانتیک و رشد بازار را نمایان می‌کند. بحران سینمایی با دو طرح بحران، نیاز به هشیارسازی و اقدامات فوری دارد. در نهایت، نجات سینمای ایران ممکن است از طریق تقویت مسیر ادبیات، هنرهای ترکیبی و گسترش رسانه‌های نوین بهینه شود.